پروتز سینه چیست؟

سينه تحت‌تاثير عوامل مختلفي دچار افتادگي مي‌شود. مهم‌ترين اين عوامل شامل؟

  • افزايش سن: كه با كاهش مقدار كلاژن و تضعيف بافت‌هاي نگهدارنده، باعث ايجاد افتادگي مي‌شود.
  • كاهش وزن: يكي از اولين نقاطي كه به دنبال لاغرشدن دچار تحليل و در نتيجه افتادگي مي‌شود، سينه است.
  • بارداري: قوي‌ترين استرس و فشاري كه سبب اتساع بافت سينه و بالطبع پوست آن مي‌شود، بارداري است كه ابتدا سبب بزرگي سينه شده و سپس با اتمام دوره بارداري و شيردهي، تحليل بافت غددي سينه سبب خالي شدن كيسه پوستي سينه و افتادگي آن مي‌شود.
  • يائسگي: همانطور كه در برخي خانم‌ها باعث بزرگي سينه مي‌شود، در عده‌اي ديگر با تحليل بافت سينه و افتادگي آن همراه است.

بايد توجه داشت افتادگي سينه ممكن است همراه با بزرگي آن يا برعكس همراه با تحليل و از دسترفتن بافت سينه باشد. در صورتي كه سينه بزرگ باشد، درمان آن كوچك كردن سينه و در صورتي كه بافت تحليل رفته باشد، بسته به شدت تحليل بافت، عمل ممكن است شامل ليفت تنها، ليفت + پروتز يا پروتز تنها باشد كه در زير به شكل مشروح‌تري توضيح داده مي‌شود.
طبقه‌بندي‌هاي مختلفي براي افتادگي سينه وجود دارد كه شايع‌ترين آنها طبقه‌بندي Regnault است كه براساس وضعيت قرارگرفتن نوك سينه نسبت به چين زير سينه‌اي، افتادگي سينه را تقسيم‌بندي مي‌كند:

  • افت كاذب: نوك سينه بالاتر از چين زيرسينه‌اي. اين حالت به علت تحليل‌رفتن بافت سينه و خالي شدن كيسه پوستي آن رخ مي‌دهد.
  • افت واقعي: نوك سينه در موازات يا زير چين زير سينه‌اي است.
  • افت خفيف: نوك سينه در موازات يا در يك سانتي‌متري چين زير سينه‌اي است.
  • افت متوسط: نوك سينه يك تا 3 سانتي‌متر زير چين زير سينه‌اي است.
  • افت شديد: نوك سينه بيش از 3 سانتي‌متر زير چين زير سينه‌اي است. در مورد افتادگي هم روش‌هاي مختلف درمان بستگي به شدت افتادگي و بزرگ يا كوچك‌بودن سينه دارد؛ به اين معني كه اگر سينه بزرگ باشد، درمان آن مشابه بزرگي سينه است اما اگر كيسه سينه خالي و فاقد بافت قابل توجه باشد، درمان به شكل زير است، يعني هر چه افتادگي بيشتر باشد وسعت برش داده شده هم بايد بيشتر باشد.
  • درمان افت كاذب: گذاشتن پروتز و پركردن كيسه سينه است.
  • درمان افت خفيف: گذاشتن پروتز با ليفت يا بدون ليفت از راه برش دور نوك.
  • افت متوسط: ليفت از طريق برش دور نوك و عمودي با يا بدون پروتز.
  • افت شديد: ليفت از طريق برش T معكوس يا لنگري با يا بدون پروتز

 

اقدامات قبل از عمل:

  • بیمار باید دارای شرایط جسمانی برای جراحی داشته باشد. لذا مثل هر جراحی دیگر، باید آزمایشات لازم (خون و ادرار) و در صورت لزوم، عکس سینه، نوار و مشاوره قلب انجام شود. در مورد سونوگرافی و ماموگرافی نیز قبلاً صحبت شد.
  • اگر بیماری، به خصوص از نظر قلبی عروقی و ریوی، شرایط لازم برای جراحی و بیهوشی را نداشته باشد، نمی­تواند مورد عمل قرار گیرد. در جراحی­های وسیع، می­توان یک واحد خون نیز رزرو نمود.
  • در افرادی که اعتیاد به مصرف دخانیات دارند، معمولاً انجام جراحی­های کاهش حجم پستان، منع شده است، زیرا ممکن است به علت عدم خونرسانی مناسب، نوک پستان بعد از جراحی، دچار تغییر رنگ و نکروز شود و یا بافت­های پستانی دچار کم خونی و صدمه شوند. حتی قطع سیگار به مدت شش ماه نیز کافی نمی­باشد و در این شرایط، فقط برخی جراحان، اقدام به جراحی­های محدود را مجاز می­دانند. بنابراین، یکی از مهمترین عوامل منع  این جراحی، مصرف دخانیات می­باشد.
  • مصرف آسپرین و سایر داروهای ضد انعقاد خون باید از حدود 5 تا 7 روز قبل از عمل قطع شود و با انجام تست­های انعقادی، شرایط بیمار ارزیابی شود.
  • در زنان متأهل، رضایت کتبی همسر و در دختران مجرّد، رضایت کتبی سرپرست، برای انجام جراحی، ضروری است.
  • عفونت­های موجود در بدن مانند مشکلات ادراری ـ تناسلی، پوستی، دهانی و غیره، باید قبل از عمل، درمان شوند.
  • مشکلات هورمونی موجود و نیز اختلالات غده تیروئید و کبد و کم خونی احتمالی، رفع گردد.
  • معمولاً سایز یک سوتین مناسب برای استفاده بعد از عمل، مشخص می­گردد تا توسط بیمار تهیه شود.

روش جراحی و بیهوشی:

  • جراحی کاهش حجم پستان معمولاً تحت بیهوشی عمومی انجام می­شود و مدّت عمل جراحی بر حسب شدت بزرگی پستان و مشکلات همراه و شرایط عمومی بیمار، معمولاً بین 3 تا 5 ساعت می­باشد.
  • همان­طور که ذکر شد، روش­های مختلفی برای انجام جراحی وجود دارد که به علت تخصصی بودن و نیز وسعت زیاد مطالب، از ذکر جزئیات خودداری می­گردد و به طور خلاصه گفته می­شود که دو روش شایع­تر وجود دارد که بر اساس وسعت جراحی، پس از هماهنگی با بیمار، یکی از این روش­ها انتخاب شده و انجام می­گیرد.

بعد از عمل:

معمولاً در جراحی­های محدودتر، بیمار می­تواند پس از چند ساعت مرخص شود اما در جراحی­های وسیع­تر، ارجح است یک شب در بیمارستان بماند و صبح روز بعد، مرخص شود.
سپس طی دو تا سه روز بعد، توسط پزشک معالج، در مطب ویزیت خواهد شد و در صورتی که در محل عمل درن داشته باشد، آن را خارج نموده و پانسمان سبک انجام شده و سوتین مخصوص استفاده می­شود و بیمار به شرایط عادی زندگی برمی­گردد.
لازم است طی چند روز اول، فعالیت نیمه فوقانی بدن و بازوها محدود شود تا احساس ناراحتی کمتری ایجاد شود. اما قدم زدن و پیاده روی منعی ندارد و بر حسب تحمل بیمار، تدریجاً می­تواند افزایش یابد. از نظر رژیم غذایی، محدودیتی وجود ندارد، اما در روزهای اول، مصرف مایعات فراوان توصیه می­شود.

دوره نگهدارنده بعد از جراحی:

قبل از انجام جراحی، باید به بیمار این نکته را تذکر داد که حصول نتایج مناسب ظاهری، ممکن است چند هفته تا چند ماه طول بکشد و طی این مدت، تدریجاً تورم بافتی کم می­شود و چروک­های پوستی ناشی از محل ترمیم، کاهش قابل ملاحظه­ای پیدا می­کند و فرم نهایی پستان، بعد از چند ماه، به دست می­آید.
به خصوص در مواردی که جراحی اولیه، بسیار وسیع باشد، ممکن است بعد از چند ماه، نیاز به انجام کارهای ترمیمی جزئی روی پوست باشد تا باعث افزایش زیبائی عمل گردد.
هم چنین طی این چند ماه، بیمار باید تحت نظر پزشک خود باشد تا در صورت داشتن استعداد بروز اسکار هیپرتروفیک (برجسته شدن خطوط جراحی همراه با خارش)، اقدامات پیشگیرانه و درمانی به طور همزمان انجام شود تا این عوارض پوستی به حداقل برسد و تحت کنترل قرار گیرد.
استفاده از سوتین مخصوص لااقل برای یک تا سه ماه توصیه می­شود و طی سه ماه دوم، می­توان به طور متناوب از آن استفاده کرد.

عوارض:

  • همان­طور که قبلاً ذکر شد، بحث عوارض، معمولاً باعث نگرانی بیش از حد بیمار می­شود، اما لازم به ذکر است که بسیاری از این عوارض، ممکن است با شیوع بسیار ناچیزی بروز نماید یا دارای شدت بروز متغیر باشند و موارد زیادی از آن­ها نیز با رعایت نکات علمی، قابل پیشگیری یا کاهش هستند. با این وجود، لازم است بیمار از تمای جزئیات و مسائل احتمالی در مورد هر عمل درمانی و جراحی، مطلع باشد تا تصمیم­گیری وی مبتنی بر آگاهی دقیق انجام گیرد.
  • مشابه هر جراحی که نیازمند بیهوشی باشد، در درصد کمی، ممکن است عوارض ناشی از بیهوشی دیده شود (از جمله تهوع، آلرژی داروئی و غیره) که اغلب، خفیف و موقتی است.
  • عفونت: با رعایت اصول استریلتی دقیق طی جراحی و بعد از عمل، به خصوص اگر بیمار، دچار اختلال در سیستم دفاعی بدن نباشد، بروز عفونت زخم، شیوع چندانی ندارد.
  • تجمع سروما (مایع): با انجام هموستاز دقیق حین عمل و استفاده مناسب از درن با مکش بسته و پانسمان نیمه فشاری و آموزش به بیمار در مورد چگونگی فعالیت بدنی پس از عمل، معمولاً تجمع خونابه و سروما، مختصر است و اغلب نیاز به درمان خاصی ندارد و رفع می­گردد.

زخم و نکروز پوست:

  • اگر حین جراحی، صدمه به نسج نرم و پوست، حداقل بوده و خط برش، تحت فشار نباشد و سابقه مصرف دخانیات و بیماری قلبی عروقی منفی باشد، معمولاً این عارضه، ناشایع است و در صورت بروز نیز، محدود و قابل درمان می­باشد.

اسکار هیپرتروفیک و کلوئید و پوست اضافی:

بر حسب جنس پوست بیمار و نیز میزان رعایت ظرافت تکنیکی و نخ­های مصرفی، شدت بروز آن در بیماران مختلف، متفاوت است، اما در صورت بروز، بهتر است بیمار به پزشک خود اطلاع دهد تا هر چه سریعتر، اقدام به درمان و کنترل ان شود.
ضمناً در کاهش حجم­های زیاد، ممکن است در بعضی از گوشه­های پستان، کمی پوست اضافی بماند که بعد از چند ماه، اگر صاف نگردید، به طور موضعی در مطب، قابل اصلاح خواهد بود تا فرم و زیبایی سینه­ها، هر چه بیشتر، تأمین گردد.
ممکن است بعد از عمل، مختصر غیر قرینگی بین دو طرف دیده شود، به خصوص در سینه ­های بسیار حجیم و نیز مواردی که قبل از عمل نیز، غیر قرینگی وجود داشته است.

  • در اغلب موارد، چون این حالت خفیف است، معمولاً نیازمند کار خاصی نمی­باشد، اما  در صورت لزوم، پس از گذشت چند ماه، و بدنبال کاهش تورم و تثبیت فرم نهایی پستان، می­توان با انجام اقداماتی، قرینه­سازی را بهتر نمود.
  • در بعضی از بیماران، علاوه بر مشکلات پستانی، ممکن است در نواحی زیر بغل و پهلوها نیز رسوب نامتناسب چربی یا لیپود دیسترومی وجود داشته باشد که بیمار باید بداند این بافت­ها مرتبط با پستان نیستند، اما اگر بخواهد، می­توان با لیپولیز لیزری، اقدام به اصلاح آن نمود.
social position